Melusia początek życia miała naprawdę trudny. Miała kocięta, a człowiek, chcąc pozbyć się „problemu”, wyrzucił ją przy sklepie jak niepotrzebny śmieć. Tak trafiła do nas. Drobniutka, chudziutka, z laktacją i katarem. Przerażona i zaniedbana.

Od przybycia Meli do KP niedługo miną już 3 miesiące. I przez ten czas wydarzyła się mała magia…

Z brzydkiego, zastraszonego i zaniedbanego kaczątka wyrosła nam piękna łabędzica. 

Mela to mała, kompaktowa kocia dziewczynka, pięknie przez naturę „umalowana”. Jest kochana, lubi ludzi i bardzo ceni sobie kontakt z człowiekiem. Lubi być blisko, lubi zabawę, choć chyba nie do końca rozumie, do czego właściwie służą zabawki. Mimo to radzi sobie z nimi całkiem sprawnie i zabawa sprawia jej ogromną frajdę.

Niestety, o ile Mela bardzo lubi ludzi, o tyle nie potrafi dogadać się z innymi kotami. Po prostu się ich boi. Nie wiemy, co dokładnie przeżyła na ulicy, ale jej reakcja wyraźnie pokazuje, że wspomnienia związane z przedstawicielami własnego gatunku nie są miłe.

Dlatego dla Melusi szukamy domu bez innych zwierząt — spokojnego, bezpiecznego i pełnego miłości. Takiego, w którym będzie mogła w końcu poczuć, że już nic złego jej nie grozi.