Klementyna urodziła się na ulicy i całe swoje życie spędziła jako kotka wolnożyjąca. Pewnego dnia pojawiła się przy „osiedlu budek”, gdzie karmiciel regularnie dokarmia okoliczne koty. Od razu zwróciła uwagę – poruszała się w dziwny sposób. Karmiciel, zaniepokojony jej stanem, zgłosił ją do stowarzyszenia.

Po badaniach okazało się, że Klementyna nie jest kotką po wypadku , jak początkowo podejrzewano. Problemy z tylnymi łapkami wynikają z komplikacji podczas porodu. To sprawia, że porusza się inaczej, ostrożniej i mniej sprawnie.

Klementyna to dzika kotka, która nigdy nie chciała i wciąż nie chce kontaktu z człowiekiem. Nie da się jej dotknąć, nie czerpie przyjemności z bliskości ludzi – i to jest w porządku.
Takich kotów nie oswajamy na siłę. Ze względu jednak na swoje ograniczenia ruchowe nie nadaje się całkowicie do życia na ulicy .

Dlatego została u nas w kociarni, gdzie jest bezpiecznie i ma stały dostęp do jedzenia. Kotka przyzwyczaiła się do tego miejsca, ale widzimy, że trochę tęskni za wolnością, powietrzem, przestrzenią. To kotka, która najlepiej odnajdzie się na własnych zasadach – z możliwością wyboru, czy chce być w środku, czy na zewnątrz. Klementyna potrzebuje domu w wersji „pośredniej” – miejsca dla kota wolnożyjącego, ale z opieką i troską. Jakiegoś ogrzewanego pomieszczenia: garażu, kotłowni, piwnicy, pomieszczenia gospodarskiego lub innego bezpiecznego miejsca, z możliwością swobodnego wychodzenia w miarę bezpiecznej, spokojnej okolicy, z dala od ruchliwych dróg. 

Taki dom to dla Klementyny najlepsza i najbardziej humanitarna forma adopcji – oferuje odrobinę wolność, ale też opiekę i troskę.